Gisterenavond geraakte ik onverwachts nog eens in de Kinky Star - de koorrepetitie was afgezegd, er kwam dus wat tijd vrij. Palomine stond deze keer op het programma, een band die ik ik vooral kende omdat ze nogal handig zijn met online promotie, maar ik wilde wel eens horen hoe ze dan live klinken.

Conclusie: best goed! Een hoop aanstekelijke songs, ze probeerden die avond een paar dingen van hun nieuwe album uit. Je zag af en toe wel eens aan de blikken dat die niet altijd verliepen zoals verwacht, maar storend was dat zeker niet.

Hoe klinkt Palomine? Licht verteerbare gitaarrock, die vooral aan Kane doet denken, zeker omdat de stem van de zanger er behoorlijk goed op lijkt. Niet echt een stem waar ik erg hard van hou, maar dat is een kwestie van smaak. Af en toe ging hij qua intonatie lichtjes uit de bocht, maar zonder veel erg. Naar het einde van het concert toe verslechterde dat wel, de vermoeidheid eiste blijkbaar zijn tol.

Ik vermoed dat de toetsenist pas onlangs zijn Micro Korg had gekocht, want de geluidjes die hij er uit haalde, waren een beetje stereotiep (twee nummers na elkaar hetzelfde soundje….). Een lichte aanmoediging tot verdere exploratie.

Maar voor de rest best wel fris. Af en toe dacht ik wel eens: dit zou ik anders doen, dat stukje is te lang, dat zou ik weglaten enz. Maar dat is eigenlijk een goed teken: de nummers inspireerden me om kleine kritiekpuntjes aan te halen, dat wil zeggen dat ze mijn aandacht trokken en dat ik er niet onverschillig bij bleef.

Palomine is ook een groep met een fijne uitstraling. Iedereen amuseert zich zichtbaar op het podium. En in de Kinky Star kan dat zeker een ludiek kantje krijgen of uitgroeien tot een kort babbeltje met het publiek.

Kortom, Palomine is een band om in de gaten te houden.