I spent some time on redoing the mix of a track in progress:

Happy horns 13sept09 by Colorless Green Ideas

I wasn’t happy with the previous mix, so I started all over again. I reckon the end result is not far away from the previous mix, the differences are rather subtle.

Let’s compare with the previous mix:

And a love by Colorless Green Ideas

Still work to do about structuring and varying the beats and adding some effects to make the thing more uplifting. I didn’t include the horns line yet, which was in fact the starting idea for this track.

Curious about your opinion!

I was doing some new stuff. First time I started with a Ableton + Reason 4 setup.

Nothing more than a couple of layers. I’ll work on the arrangement later.

Kopf in progress by Colorless Green Ideas

It’s been a while since we’ve been to Den Haag for Mute Sounds, but it was a great experience. Nice people - hearing or deaf - and good food…

Here are some pictures, made by Siebeke Asselbergs.

Ik heb een drukke concertweek achter de rug. Het Dominofestival in de AB zit daar natuurlijk voor een groot deel tussen, maar je kon me ook opmerken tijdens de Gentse caféconcerten. Mijn verslaggeving is dan ook danig achterop geraakt.

De eerste afspraak van de week was een must voor breakbeatliefhebbers. In de AB lokten Venetian Snares en Squarepusher uiteraard heel wat volk uit dit specifieke muzieksegment.

De voorprogramma’s begonnen al om 19 uur. Een experiment met 3 drummers leunde vooral aan bij de free jazz, een genre waar ik een zekere haat-liefdeverhouding mee heb. Soms kun je er prachtige dingen horen, soms is het vreselijk hautain pseudo-intellectueel geneuzel. In het begin van het concert vond ik dat er iets te chaotisch op los geklopt werd. Maar toen ze vooral heel stil gingen gaan spelen, ging er ineens een heel boeiend klankenspectrum open.

Daarna konden we verhuizen van de intimistische Club naar een ondertussen al goed volgelopen Grote Zaal voor Tim Exile. Deze man koos die avond het minst voor de grillige breakbeat en liet een behoorlijk poppy sound horen met af en toe een aanstekelijke housebeat. Het was leuk om zien hoe hij zijn eigen stem- en keyboardsamples onmiddellijk loopte en bewerkte met allerlei maffe effecten.

Daarna moest de innerlijke mens versterkt worden - buiten de AB - door de Sultans of Kebab, waardoor ik al een groot deel van de dj-set van Venetian Snares miste. Het korte stukje viel echter wat tegen. Een te groot ‘jump’-gehalte met een dreunende kick op elke tijd. Dat verpest voor mij al de ritmische flipperkastcomplexiteit van de rest. Misschien viel ik net op het slechte moment uit zijn set.

Daarna was het even wachten op Squarepusher. De sound van Squarepusher is een stuk beheerster dan die van zijn voorganger, maar het blijft wel verbluffend ingenieus. Het was voor mij vooral even wennen aan de ‘live performance’. De man stond in de eerste plaats lustig bas mee te spelen met een al helemaal uitgewerkte backingtrack op zijn laptop. Voor iets meer dan de helft van de nummers kwam er ook nog een drummer meedoen. Beide muzikanten speelden magistraal goed. Ongelooflijk hoe een chaotische drumimprovisatie midden in een nummer toch een overdachte break blijkt te zijn die naadloos overgaat in het polyritmische vervolg van het nummer. Vooral tijdens de bisnummers liet Squarepusher zich helemaal gaan in het tentoonspreiden van zijn onnavolgbare bastechniek. Maar toch hou ik wat een dubbel gevoel over aan deze manier van live spelen.

De titel van deze post verwijst dan ook naar het merkwaardige contrast tussen Squarepusher en wat ik de zondag nadien hoorde in de veel intiemere Kinky Star. Boyshouting herinnerde ik me vooral omwille van het eigenzinnige project dat zijn team had uitgewerkt voor de Popfoliowedstrijd van Poppunt. Het is trouwens het soloproject van Marc Wetzels, de drijvende kracht achter COEM. Ook hij stond helemaal op zijn eentje te spelen, heel intiem en direct voor een 20-tal toeschouwers in de Kinky Star. Heel wat anders dan een volle AB natuurlijk. Maar hij had ook helemaal niets op voorhand opgenomen. We zagen enkel een gitaar, wat effecten en een loopstation en de man zijn stem uiteraard. Hij bouwde telkens van nul zijn nummers op, speelde een groove in, vulde eventueel aan met een stemeffect en legde laagje boven laagje. De loop zat regelmatig behoorlijk scheef, maar dat maakte het net charmant. Echt helemaal het tegenovergestelde van de technische perfectie van Squarepusher. Ik weet niet goed naar wat nu eigenlijk mijn voorkeur gaat: verbluffend precies en dan ook een beetje afgelekt, of wat slordig, maar authentiek…

De mensen van Zappa09 maakten een overzichtsfilmpje over de uiteenlopende activiteiten tijdens deze ‘youth culture day’. Je ziet ons niet (het was te donker op het podium om te filmen), maar je hoort ons wel!

Robin Wauters is zo ongeveer de meest invloedrijke blogger in België als het gaat over alles rond internet en technologie. Ondertussen heeft hij het geschopt tot professioneel blogger bij Techcrunch, een van oorsprong Amerikaanse technologieblog, die op zijn minst tot de top 3 behoort wereldwijd.

Onlangs heeft Robin een Flip gekocht, zo’n supercompact videocameraatje. Hij moest het ding toch even uittesten, legde het op het dashboard van zijn auto en maakte er daarna een versnelde versie van. Daar moest uiteraard ook nog een stukje muziek onder en hij koos voor… Passion van Colorless Green Ideas.

Bekijk hieronder het resultaat.

Testing (car driving) from Robin Wauters on Vimeo.

Het was weer veel te lang geleden dat ik nog eens naar een optredentje was gaan kijken. Vanavond dan eindelijk mijn leven gebeterd en naar de Kinky Star getrokken voor Monogold, kersvers getekend by Kinky Star Records. Ik had helaas mijn net aangepaste oordopjes vergeten, maar het was ook zeker niet ondraaglijk luid.

Eindbalans: ok, maar niet subliem. Zeker een aardige sound en een hoop interessante ideeën, maar de manier waarop die aan elkaar werden gebreid wist niet altijd te beklijven. De nummers misten naar mijn gevoel soms wat richting. De wat meer funky songs konden me het meeste bekoren: ze zorgden voor een zekere drive en de songstructuur zat daar ook het best. Hoogtepunt was zonder twijfel het nummer dat begon met een ternaire delay (sorry, het wordt even technisch) die dan uiteindelijk een triool bleek op het binaire nummer. Altijd een goed trucje. We hebben hetzelfde gedaan met Confess, hit van het moment ‘Paris’ van Friendly Fires gebruikt het en ik heb het zelf gehanteerd bij een van mijn nummertjes voor Ketnet.

Een heel kritisch oor (zoals het mijne) hoorde ook wel af en toe een onvolkomenheid in de ritmesectie.

Aardige avond, maar misschien moeten ze toch maar eens een beetje van hun DIY-attitude afwijken en een producer als adviseur inhuren om de zwakkere plekken er uit te halen. Ik heb eerlijk gezegd het album niet gehoord, maar het overtuigde me vanavond toch ook niet genoeg om het te kopen.

Zoals Koen beloofde als comment op het bericht hieronder: hier komen de foto’s!

We danken Koen heel hartelijk!

Zoals Koen beloofde als comment op het bericht hieronder: hier komen de foto’s!

We danken Koen heel hartelijk!

Absoluut een heel vet feestje gisteren in Der Machine gisteren in Leuven! Veel volk, een enthousiaste crowd, en Sofie was in topvorm.

Nog twee dingen om op te letten:
- bij het opstellen (echt niet simpel als er zo weinig plaats en er ondertussen een dj staat te draaien) de midi-link checken. Werkte niet, dus geen midi-controller en alles met de muis moeten doen.
- iets vinden om de schokken op te vangen waar mijn laptop zo gaat van stutteren bij al dat basgeweld. een beetje vervelend, maar ik heb de indruk dat de mensen het niet echt heel storend vonden.

Hartelijk bedankt aan Didier die voor de verjaardag van zijn vriendin dit feestje organiseerde en uiteraard aan alle mensen in de zaal!