Happy horns 13sept09 by Colorless Green Ideas

I wasn’t happy with the previous mix, so I started all over again. I reckon the end result is not far away from the previous mix, the differences are rather subtle.

Let’s compare with the previous mix:

And a love by Colorless Green Ideas

Still work to do about structuring and varying the beats and adding some effects to make the thing more uplifting. I didn’t include the horns line yet, which was in fact the starting idea for this track.

Curious about your opinion!

Nothing more than a couple of layers. I’ll work on the arrangement later.

Kopf in progress by Colorless Green Ideas

We play around 11 pm, but the festival starts at 2 pm and there are 6 other bands before we play!

Here’s the flyer:

And this will help you to find the place:

Grotere kaart weergeven

Hold thight, because we will give away some spots on the guestlist one fo the following days!

But I want to present you some work (in progress) we did some weeks ago. Actually, two versions of the same song. Just tell me which one you like the most. To be clear again: it’s not finished!

The breakbeat version:

An the house remix:

Here are some pictures, made by Siebeke Asselbergs.

First, I notice that I start writing in English…

Second, there is a new design and the blog is now the main destination of the colorlessgreenideas.be domain. To be honest, this has been so for some time, and the design is not finished. I just don’t find the time to do the final adjustments. Ah, that’s the webservice spirit: release early, even if it’s not finished. Maybe I should put a beta sticker? In any case thanks to @wolfr, @Koen_Verbrugge and Jan Eysermans for design and css tips.

But also a new start because I will have more time to produce new stuff. And what’s completely new is that we decided to produce in the open from now on. I hope to work on productions every Saturday from now on. And at the end of the day I will post the work of that day on this blog via a Soundcloud widget. Just as it, unfinished, good or bad.

We had some draft tracks of the last year. Time to put some more time in them. This one I took up today. To be sure: it’s not finished, although it might sound as a complete song. That’s the way I work: first, I make the whole track and then I start working on details: better beats, better mixing, more effects will follow.

Enjoy!

Colorless Green Ideas laat zich nog maar eens van een nieuwe kant zien. Volgende woensdag spelen we een compleet vernieuwde show op het Mute Sounds Festival in Den Haag (NL).

We zijn vertrokken van onze dj-set, maar hebben weer zo veel live elementen toegevoegd dat het eigenlijk weer een live band wordt: drums, percussie, contrabas, keyboard, vocals en ook mc Mush is weer van de partij. Het belooft een stomend feestje te worden.

Heel bijzonder is ook dat dit festival georganiseerd wordt voor doven en slechthorenden. We laten de subbas extra hard trillen! Op het podium zullen we geassisteerd worden door twee danseressen/doventolken. Zij zetten onze lyrics om in gebarentaal en dansen tegelijk op het ritme.

Bij andere bands ging dat zo:

Daar kijken we alvast naar uit.

De eerste afspraak van de week was een must voor breakbeatliefhebbers. In de AB lokten Venetian Snares en Squarepusher uiteraard heel wat volk uit dit specifieke muzieksegment.

De voorprogramma’s begonnen al om 19 uur. Een experiment met 3 drummers leunde vooral aan bij de free jazz, een genre waar ik een zekere haat-liefdeverhouding mee heb. Soms kun je er prachtige dingen horen, soms is het vreselijk hautain pseudo-intellectueel geneuzel. In het begin van het concert vond ik dat er iets te chaotisch op los geklopt werd. Maar toen ze vooral heel stil gingen gaan spelen, ging er ineens een heel boeiend klankenspectrum open.

Daarna konden we verhuizen van de intimistische Club naar een ondertussen al goed volgelopen Grote Zaal voor Tim Exile. Deze man koos die avond het minst voor de grillige breakbeat en liet een behoorlijk poppy sound horen met af en toe een aanstekelijke housebeat. Het was leuk om zien hoe hij zijn eigen stem- en keyboardsamples onmiddellijk loopte en bewerkte met allerlei maffe effecten.

Daarna moest de innerlijke mens versterkt worden - buiten de AB - door de Sultans of Kebab, waardoor ik al een groot deel van de dj-set van Venetian Snares miste. Het korte stukje viel echter wat tegen. Een te groot ‘jump’-gehalte met een dreunende kick op elke tijd. Dat verpest voor mij al de ritmische flipperkastcomplexiteit van de rest. Misschien viel ik net op het slechte moment uit zijn set.

Daarna was het even wachten op Squarepusher. De sound van Squarepusher is een stuk beheerster dan die van zijn voorganger, maar het blijft wel verbluffend ingenieus. Het was voor mij vooral even wennen aan de ‘live performance’. De man stond in de eerste plaats lustig bas mee te spelen met een al helemaal uitgewerkte backingtrack op zijn laptop. Voor iets meer dan de helft van de nummers kwam er ook nog een drummer meedoen. Beide muzikanten speelden magistraal goed. Ongelooflijk hoe een chaotische drumimprovisatie midden in een nummer toch een overdachte break blijkt te zijn die naadloos overgaat in het polyritmische vervolg van het nummer. Vooral tijdens de bisnummers liet Squarepusher zich helemaal gaan in het tentoonspreiden van zijn onnavolgbare bastechniek. Maar toch hou ik wat een dubbel gevoel over aan deze manier van live spelen.

De titel van deze post verwijst dan ook naar het merkwaardige contrast tussen Squarepusher en wat ik de zondag nadien hoorde in de veel intiemere Kinky Star. Boyshouting herinnerde ik me vooral omwille van het eigenzinnige project dat zijn team had uitgewerkt voor de Popfoliowedstrijd van Poppunt. Het is trouwens het soloproject van Marc Wetzels, de drijvende kracht achter COEM. Ook hij stond helemaal op zijn eentje te spelen, heel intiem en direct voor een 20-tal toeschouwers in de Kinky Star. Heel wat anders dan een volle AB natuurlijk. Maar hij had ook helemaal niets op voorhand opgenomen. We zagen enkel een gitaar, wat effecten en een loopstation en de man zijn stem uiteraard. Hij bouwde telkens van nul zijn nummers op, speelde een groove in, vulde eventueel aan met een stemeffect en legde laagje boven laagje. De loop zat regelmatig behoorlijk scheef, maar dat maakte het net charmant. Echt helemaal het tegenovergestelde van de technische perfectie van Squarepusher. Ik weet niet goed naar wat nu eigenlijk mijn voorkeur gaat: verbluffend precies en dan ook een beetje afgelekt, of wat slordig, maar authentiek…

Vannacht (3 april dus) spelen we met de Lite versie in de Cherry Moon in Lokeren, tijdens een behoorlijk nieuw drum’n'bass concept daar, ‘Drummatic’.

De laatste drie dagen was ik met mijn andere band Amatorski in Maastricht voor de muziektheaterproductie Human Interest. Dit bijzondere avontuur, samen met de migratie van een aantal websites waar ik mee bezig ben, heeft ervoor gezorgd dat de berichtgeving hier serieus achterop is geraakt. Laat het jullie niet tegenhouden!