Het was weer veel te lang geleden dat ik nog eens naar een optredentje was gaan kijken. Vanavond dan eindelijk mijn leven gebeterd en naar de Kinky Star getrokken voor Monogold, kersvers getekend by Kinky Star Records. Ik had helaas mijn net aangepaste oordopjes vergeten, maar het was ook zeker niet ondraaglijk luid.

Eindbalans: ok, maar niet subliem. Zeker een aardige sound en een hoop interessante ideeën, maar de manier waarop die aan elkaar werden gebreid wist niet altijd te beklijven. De nummers misten naar mijn gevoel soms wat richting. De wat meer funky songs konden me het meeste bekoren: ze zorgden voor een zekere drive en de songstructuur zat daar ook het best. Hoogtepunt was zonder twijfel het nummer dat begon met een ternaire delay (sorry, het wordt even technisch) die dan uiteindelijk een triool bleek op het binaire nummer. Altijd een goed trucje. We hebben hetzelfde gedaan met Confess, hit van het moment ‘Paris’ van Friendly Fires gebruikt het en ik heb het zelf gehanteerd bij een van mijn nummertjes voor Ketnet.

Een heel kritisch oor (zoals het mijne) hoorde ook wel af en toe een onvolkomenheid in de ritmesectie.

Aardige avond, maar misschien moeten ze toch maar eens een beetje van hun DIY-attitude afwijken en een producer als adviseur inhuren om de zwakkere plekken er uit te halen. Ik heb eerlijk gezegd het album niet gehoord, maar het overtuigde me vanavond toch ook niet genoeg om het te kopen.